Het beste aan pop, experimenteel en electronica in 2010

Aan het einde van wederom een pop-vruchtbaar jaar maken wij – voor een laatste keer – de balans op:

Dennis Schulting:

1. SUN ARAWon patrol [not not fun]
Sun Araw - On PatrolHet is denk ik niet toevallig dat de naam, nogal onhandig, appelleert aan Sun Ra. On Patrol is een ware conceptplaat die 80s retro-thematiek koppelt aan hipp(i)e kosmische trekken, zonder zich te verliezen in ofwel goedkoop effectbejag ofwel romantische kwezelarij. Het verheffend-verslavende dubeffect werkt als correctie op de anderzins irritante wah-wah; dat verlangzaamt het tempo van de muziek danig, zodat chintzy 80s sounds geheel worden vermeden. Als er al overproductie is, dan is dat bij wijze van extra distortion. Sun Araw had het recept al gebruikt op vorige platen, maar pas op On Patrol vallen alle elementen compleet op hun plaats en zijn de obligate blues licks, die Heavy Deeds neerhaalden, gelukkig nagenoeg verdwenen. Moderne geopolitieke psychedelica!2. MARK FELLUL8 [editions mego]

Mark Fell - UL8Na de terugkeer van lang weggeweest van snd vorig jaar, met hun subliem abstracte techno-plaat atavism, brengt Mark Fell kort na elkaar, nog net even voor het einde van het jaar, twee nog abstractere beat-albums uit op au-courant labels Raster-Noton (‘Multistability’) en Editions Mego (UL8). Multistability is jenseits elk denkbare techno, maar de Mego-plaat is pas extreem, een ultiem experiment in ‘frequency modulation synthesis’. Academisch en pure opwinding gaat hier hand in hand. In het geheel niet gratuit, zoals avantgarde betaamt.

3. FENNO’BERGin stereo [editions mego]

4. GAYNGSrelayted [jagjaguwar]

5. OVALo [thrill jockey]

6. ARIEL PINKbefore today [4AD]
Ariel Pink - Before TodayGodfather van de H-pop wordt ie vaak genoemd, maar met zijn studioproduct Before Today veegt Pink de vloer aan met alle Ferraro‘s van deze wereld (H-popper Rangers – die ook in deze lijst figureert – uitgezonderd; de deuntjes van Rangers‘ minimale pop doen sterk aan die van Ariel Pink denken). Natuurlijk zijn met de gladdere productie de droomconstructen en confabulaties geenszins verdwenen. Focus echter niet teveel op de lyrics, zou ik zeggen; het hypnagogisch-begeisterende en daarmee actuele van Ariel Pinks nieuwe zit ‘m in wat de plaat bij de luisteraar subjectief teweegbrengt; je hebt constant het vermoeden iets overbekends uit het verleden te horen, maar je kan het niet thuisbrengen. Wat hier gebeurt is een instemmende onderdrukking van je geheugen. Dat maakt Before Today tot uitmuntende vergetelpop.

7. AUTECHREoversteps [warp]
Autechre - OverstepsVaak wordt Autechre van moeilijkdoenerij beschuldigd – natuurlijk onterecht: een projectie van eigen burgerlijke warsheid van complexiteit – en wanneer nu dan alom wordt gezegd dat Oversteps veel toegankelijker is dan voorgaande platen (waarbij men Quaristice dan even vergeet, lijkt wel), is ook dat weer een misvatting. De sound van Autechre op Oversteps is bedrieglijk open en melodieus. Het experiment is evenwel geenszins weggewimpeld, ook al doet de plaat somtijds denken aan hun eerdere pre-software tijdperk rond Amber en Tri Repetae, met een bijna melancholieke intentionaliteit. Wat ik hoor, bijvoorbeeld op See on see of krYlon, is polyfone muziek met referenties (of quasi-referenties) aan premoderne, renaissance muziek in het gebruik van toetsen/synths, een geconcentreerde focus op textuur en minder nadruk op het percussieve (om reden waarvan mijns inziens companion EP Move of Ten een veel regressievere klank laat horen). Soms lijkt het, op Oversteps, of Booth en Brown letterlijk op een treated clavecimbel spelen. D’r zitten een aantal non-descripte tracks tussen, zoals Qplay, maar al met al is Oversteps gewoon weer averechts Autechre. Bloedmooi electronisch experiment dus.

8. THESE NEW PURITANShidden [domino/angular]

9. RANGERSsuburban tours [olde english spelling bee]

10. PANTHA DU PRINCEblack noise [rough trade]

* respectievelijk te laat verschenen en te laat gekocht voor gedegen luistersessie: 3/4HADBEENELIMINATEDoblivion [die schachtel] en JOHN TILBURY & SEBASTIAN LEXERlost daylight [another timbre]
* beste reissue: THOMAS KÖNERnunatak/teimo/permafrost [type]
* stellar rebake: NEUneu ’86 [grönland]
* tegenvaller (ondanks titel): PEEESSEYEpestilence & joy [eigen beheer]
* eindelijk op vinyl voor extreme (quasi-)analoge noise: KEVIN DRUMMsheer hellish miasma [editions mego]
* beste box: KEVIN DRUMMnecro acoustic [pica disk] & NEU [grönland], natuurlijk
* nog niet geheel overtuigd door: ONEOHTRIX POINT NEVERReturnal [editions mego] & EMERALDSDoes It Look Like I’m Here? [editions mego]

Arnth van Tuinen:

1. OVALo [thrill jockey]
Oval - O Bijna 10 jaar na Ovalcommers, de laatste plaat van Oval 2.0, heeft Markus Popp voor de derde maal Het Concept veranderd, geen versneden pop, zoals op het wonderlijke debuut, geen granular synthesis (Aero deck, Ovalprocess en Ovalcommers), maar een jazzed-up hypostasering van pizzicato sounds afkomstig van wat analoge instrumentatie lijkt te zijn. Maar Oval zou Oval niet zijn als de micrologie ook hier, op O en de voorafgaande 12″ Oh, niet de boventoon voert. Het is experiment, bien sûr, maar over de lengte van 2 volle cds luistert het weg als pop, muzak bijna. En daarmee lijkt de cirkel, naar Wohnton, rond, zoals de titel al indiceert.

2. OF MONTREALfalse priest [polyvinyl]

3. OWEN PALLETTheartland [domino]

4. GAYNGSrelayted [jagjaguwar]
Gayngs - RelaytedGayngs is een serieuze grap. De volstrekte MOR van 10CC‘s I’m not in love diende als kader voor de héle plaat. Relayted is een indie-conceptplaat die 25 muzikanten nodig had om MOR genietbaar te maken voor indie-oren. En genietbaar is het: met een extreem wijds tempo (69 BPM voor elke song) werken de luchtigheid van pseudodrogerende songs en de noisy interludes als een perfect zomers-muzikaal detourtje. En de cover van Godley & Creme‘s Cry is functioneel, mutatis mutandis dan wel!

5. WOMENpublic strain [jagjaguwar]

6. CATS ON FIREdealing in antiques [matinee]

7. TREMBLING BLUE STARS fast trains and telegraph wires [elefant records]

8. HOT CHIPone life stand [parlophone]
Hot Chip - One Life StandGeolied drumwerk (en This Heat-refererende samenzang) van hulpkracht Charles Hayward, de niet helemaal tongue-in-cheek melancholie en een deze keer wat getemperde nerderigheid (geen tussendoorgeklooi met electronica) zijn de niet wezensvreemde kenmerken van Hot Chip, deel 4. Titel van de plaat (en nummer) ‘One Life Stand’ is grappig gevonden en waarschijnlijk serieus bedoeld. Het is sowieso minder feest dan op voorgangers Made in the Dark en The Warning; zelfs de steelpannen op Slush luisteren, kontradiktorisch, een in essentie weemoedig nummer op.

9. ARIEL PINKbefore today [4AD]

10. THESE NEW PURITANShidden [domino]
These New Puritans - HiddenLievelingen van NME en zo’n beetje de hele Britse pers, maar in Nederland blijkbaar niet erkend (cf. Gijsbert Kamer in de VK). Dat komt omdat TNP prettig pretentieus (optreden in the Barbican!), serieus (“We Want War”), en op z’n tijd cantankerous (‘alle andere bands zijn waardeloos’) zijn; en dat wordt in Engeland wel gewaardeerd. Bij hun debuut werden er nog vergelijkingen met the Fall getrokken, maar Hidden opereert veeleer in het verlengde van op zichzelf staande, excentrieke urban folk opus als Deceit van This Heat, ook al is de uniciteit van beide bands volstrekt irreducibel. These New Puritans: de naam vertelt ‘kritisch potentieel’, maar opvallend deze keer is dat de profeet wèl in eigen land geëerd wordt (en in Frankrijk, blijkt).

* beste reissue: het complete oeuvre van BLUE BOY uitgebracht op El records.
* nog te bestellen lp: KNIGHT SCHOOLrevenger [make a mess records]

Advertisements
%d bloggers like this: