Record Store Day

Wat is kapitalisme? Dat de Albert Heijn ook op paasmaandag open is – en dan de bonusaanbiedingen die alleen t/m de zondag geldig waren gewoon laat staan. Wel zo klantvriendelijk.

Op Record Store Day, bedoeld om platenzaken in het zonnetje te zetten, wordt het volgende product exclusief aangeboden: de Starbucks-compilatie van Sonic Youth op deluxe, gelimiteerd vinyl. Thurston: “We asked all these different people to choose their favorite Sonic Youth song. Jeff Tweedy, Beck, Marc Jacobs, Portia de Rossi, Michelle Williams … Starbucks is the new record store, right?”. Yeah, right.

In de door mij op de vrijdag vóór de bewuste Record Store Day in Amsterdam bezochte platenzaak ontdekte ik (ik was er lang niet geweest) de eerste schreden in de richting van Erlebnis-shopping. Het gaat dan meer om lifestyle, de totaalervaring, dan het product sec. Ik zie ook een diversificatie van aanbod met een afdeling strips, of zoals dat tegenwoordig genoemd moet worden: graphic novels.

Ze zijn te laat. Dat de platenzaak ten dode is opgeschreven is evident. Het product, de geluidsdrager, evolueert naar een niet meer makkelijk als unit verkoopbare vorm: streaming in een de cd overtreffende geluidskwaliteit. De high end gebruikers, waar het geld zit, zullen de cd zonder enig pardon aan de kant zetten.

Is dat jammer? De oude kniesoor in mij wil er nog wel even aan herinneren dat in die ‘goede oude cd-tijden’ (begin jaren 90) de platenzaak voor klanten noodgedwongen ook iets van ‘de vijand’ had, gezien de toen al idiote overprijzingen. Je moest vermijden al te zeer bestolen te worden, dus ging je koopjes jagen. Het gekke is dat ik tegenwoordig in de winkel mijn neus al bijna ophaal voor de huidige koopjes, cd’s die bv voor tien euro worden aangeboden. Sinds ik Sunn’O via amazon.co.uk wist binnen te halen voor 6 euro incl. porto kom ik mijn bed alleen nog uit voor 5 euro aanbiedingen. Daarvan hadden ze overigens een paar goede (Beach Boys).

Advertisements
%d bloggers like this: