AFCGT – s/t [lp+7" Sub Pop]

AFCGTDe cottage industry vlijt goes overground, voorgoed. Sub Pop levert een hoop mediocere shit af hedentendage, maar dat ze de 3e van AFCGT ook uitbrengen pleit voor hen. Tussen al de indie-weeheid is deze nieuwe van AFCGT onmiskenbaar vooruitstrevend, misschien juist door de retroblik. Ik heb eerder al lang en breed lovend gesproken over deze westkustband die teruggrijpt op onvervalste no wave ideologie, in de beste zin van het woord. De fuzz lijkt er helaas dan toch in gekomen te zijn (zie mijn vorige recensie hier). Maar dat maakt niet uit. Precies het nummertje Korin op bijgeleverde 7″ is bedwelmend scherp: het gitaarspel is een regelrechte kopie van Ron Ashetons schelle wah wah op ‘1969’ of ook ‘real cool time’, van het nog altijd geniale debuut der Stooges; de staccato ritmiek van ‘1969’, het ultiem-moderne karakter ervan dat de industriële context van Ann Arbor der late jaren ’60 verklankt, wordt op het eerste gehoor helaas op de AFCGT track, in een natuurlijk-naïeve houding van het musicerende subject (hoe contrair ook), ‘verloomd’, verbluest. Hè get. Nu ja, het hoeswerk is artistiek zeer verantwoord.

Advertisements
%d bloggers like this: