Picnic (Adrian Sitaru, Roemenië)

PicnicLowbudget debuutfilm uit Roemenië. Een stel in relatiecrisis wil in het bos gaan picnicken, maar rijdt daar per ongeluk een prostituee aan waarvan ze vervolgens niet meer afkomen. Het eenvoudige verhaal maakt gebruik van een eigenlijk voor de hand liggende verteltruc, die ik echter nog niet eerder gezien heb. We volgen de actie zoals vaker bij op digitale video gedraaide films via subjectieve POV-camera. Maar nu wisselen de POV’s van de drie karakters onderling elkaar af. In het begindeel, waarin we het stelletje langdurig in een auto meemaken, werkt dat nog niet goed. Je krijgt dan bij de dialoog een onhandige shot/reverseshot-structuur die onrustig werkt. Beter wordt het als er met het derde karakter erbij wat meer ruimte tussen de figuren komt. Dat de locaties beperkt blijven en de handeling nauwelijks tijdssprongen kent spreekt bij dit soort films vanzelf.

Het is geen onaardige film, maar ook niet erg bijzonder. De alom gemaakte vergelijking met Roman Polanski’s debuut Knife in the Water (1962) raakt kant noch wal. Wat opvalt is hoe preuts de moderne film in vergelijking met die van Polanski uitvalt — ondanks de explicietere sex. Die preutsheid heeft eerder iets te maken met psychologie in algemene zin, die lijkt in de loop der jaren in de Europese artfilm aanzienlijk softer geworden dan in de gloriedagen van de 60s en 70s. Of dat tegelijkertijd een ontwikkeling in de moraliteit als zodanig behelst is een andere vraag (zie: arrestatie Polanski).

Picnic

Zou het weergeven van erotische spanning dan misschien gebonden zijn aan cinematografie in de klassieke zin van het woord? Dat het gaat om het ‘vastleggen’ van lichamen en blikken middels een gigantisch georkestreerd technisch apparaat, alsof alleen die camerablik (blik van de Ander) de dimensie van noodlotszwanger en eenmalig gebeuren weet op te roepen. Het magistraal geschoten en belichte (zw/w) Knife in the Water objectiveert een banale driehoeksverhouding tot existentieel drama. Picnic biedt niets van dat alles. Wel vang je even een glimp op van de grauwsluier van armoede die over Roemenië moet hangen; minder verheffend, maar ook wat waard.

Advertisements
%d bloggers like this: