Pendle Coven – Self-Assessment [modern love]

Pendle Coven - Self-AssessmentNa de uitstekende cd’s van Andy Stott en Claro Intelecto vorig jaar is nu het debuutalbum van Pendle Coven verschenen op het met Boomkat geaffiliëerde label Modern Love, dat grossiert in dubby en minimal techno. Net als het magistraal retro Deepchord mag Pendle Coven op deze plaat een rechtstreekse erfgenaam van de Basic Channelsound genoemd worden. De echokamers zijn ten volle benut. De insistente maar niet overheersende beats, de vertragingen, de geluidsmist. Alle relevante elementen zijn aanwezig.

In The Wire, kan ik me herinneren, werd de signature BC-sound mid jaren negentig toepasselijk omschreven in termen van het ondergrondse zenuwstelsel van de Grote Stad. Ondanks dat er eigenlijk niets vernieuwend is aan Pendle Coven klinkt die sound na vijftien jaar volstrekt niet gedateerd: zo avantgarde was BC dus. En kopie of niet, Self-Assessment is een meesterplaat die het moderne stadsgevoel met verve uitstraalt – vandaar ook de titel van track zes: Modern Mode, en de passende naam van het label, Modern Love (het zou à propos beter zijn geweest als het label The Modern Love zou zijn genoemd, net als bij Jonathan Richmans The Modern Lovers, waar ‘modern’ niet moet worden gelezen als attributief van Lovers, maar Lovers als subject van het object ‘Modern’).

Het alsof de snelheid van de stad en haar tijdelijke inwoners, de forenzen en de hipsters, tot uitdrukking komend in de klare en knapperige lijn van de skanking beat, wordt geconfronteerd met de zelfkritiek van het melancholische outsidersubject, dat al het lawaai en rumoer van een afstand gadeslaat en aanhoort – de alles opzuigende en vertraagde echo van het geluid van het voortbonzende geheel. Stasis in beweging. Self-assessment indeed, maar dan wel cool self-assessment.

De technostepper IAMNOMAN, al eerder op 12″ verschenen, doet meteen denken aan het unieke geluid van Various Artists, het alter ego van Thorsten Profrock, wiens Decay Product op het opvolgerlabel Chain Reaction verscheen en nog steeds staat als een huis. Unit 6 laat horen dat er benevens BC ook andere invloeden zijn doorgesijpeld in het Pendle Coven geluid. Het refereert aan de meer minimale dubstepvarianten van nu. Een meer open techno sound kenmerkt de track Uncivil Engineering, waarin een simpele, lichtvoetige melodie het contrapunt is van de basistrack. Ook het speelse deuntje op Golden Hadron geeft net even die eigen touch aan het geheel. Er staan ook mindere nummers op: Nice Moves bijvoorbeeld kan niet overtuigen. Maar dat wordt dan weer ruimschoots gecompenseerd door de reverb, de typische metalige BC-klank, de voortjakkerende subliminale ritmes, en de offbeat hi-hats op instant hit MVO Chamber. Afsluiter Exigen, met z’n stompe kick drumritme en spelonkachtige textuur, zorgt voor het vette toetje na de gezonde minimalmaaltijd. Self-Assessment is het toonvoorbeeld van de legitieme en welkome rip-off. Met stip alvast genoteerd voor mijn top tien van het jaar. Leuk hoesje trouwens.

[deze recensie verscheen eerder op cut-up.com]

Advertisements
%d bloggers like this: