Lawrence English: zuiverste muzikale schepping op het meest basale niveau

Lawrence English - Kiri No OtoEerder al werd Lawrence English, labelbaas van het in microsound gespecialiseerde Australische Room40, door de kenners geprezen voor zijn album For Varying Degrees of Winter, maar met Kiri No Oto voor het Engelse kwaliteitslabel Touch heeft English werkelijk in de roos geschoten. De muziek op deze plaat kun je zien als het complement van Fennesz’ laatste Black Sea, dat sommigen wellicht niet geheel overtuigde. Kiri No Oto schijnt Japans te zijn voor ‘geluid van de mist’. En dat is wat je, met enige verbeelding en amplificatie, ook te horen krijgt. Het is ambient die tegelijkertijd behoorlijk noisy klinkt: een enorm dichte, claustrofobische sound die toch vederlicht in het gehoor ligt. Het zalvende lawaai van het derde nummer op de cd, passend getiteld White Spray, laat dit het best horen. Zoals een collega het verwoordde, wat je hoort doet kalm èn op een of andere manier industrial aan.

Net als Fennesz speelt English met de signal-to-noise ratio als het basismateriaal voor zijn muziek. En net als Fennesz is de focus op de suggestie van harmonie en een zekere mate van lyriek, die wordt geconstrueerd uit dat spel met statische elektriciteit. Hoe krijg je uit de rauwe en op zich arbitraire menigvuldigheid van bits of pure sound als bouwstenen een serie tracks die genoeg eigenheid hebben en op zijn minst de schijn van onderlinge samenhang hebben? English laat horen hoe. Esthetisch gesproken is wat English op Kiri No Oto presteert je zuiverste muzikale schepping op het meest basale niveau. Het is experimenteel en toch beslist niet abstract of afstandelijk. Een verplichte cd voor hen die hun drones graag bij tijd en wijle met een portie distortion geserveerd willen, maar niet vies zijn van melodie.

In schril contrast met Kiri no Oto is Studies for Stradbroke een studie in hydrophonic sound, waar muzikale compositie ver te zoeken is. Het is een tegenvallend experiment in field recording. Het intrinsieke probleem met dat genre is dat ervanuit gegaan wordt dat de natuurlijke omgeving per se, als een soort sonische tabula rasa, interessante muziek kan opleveren, zonder dat een componerend subject er, met al zijn emotionele investeringsenergie, een muzikale (artificiële) vorm aan oplegt. Eigenlijk is de field recorder het type mens dat meent dat atonaliteit onnatuurlijk is. Nou zou ik English niet als zodanig willen categoriseren, maar op Studies, dat een variatie aan untreated opnamen bevat die alle iets met water van doen hebben – waarvan de track Terminal Motor, een onderwateropname van een door de motor van een motorboot geproduceerde resonantie, de opvallendste is – weet hij weinig goud te halen uit het gegevene. Het is allemaal erg abstract en weinig betekenisvol. Dat zou natuurlijk niet zo erg zijn, ware het niet dat het geheel ook op het viscerale niveau nauwelijks aanspreekt. Misschien moet het oor meer geoefend worden, om dit op waarde te kunnen schatten. De cd-r, in een typische oplage van 150 stuks, zit overigens wel kunstzinnig gestoken in een mooie langwerpige hoes met de letters in boekdruk.

Lawrence EnglishKiri No Oto [cd, Touch]
Lawrence EnglishStudies for Stradbroke [cd-r limited edition, Winds Measure]

[deze recensie verscheen eerder op cut-up.com]

Advertisements
%d bloggers like this: