July 23, 2011

Prurient – Bermuda Drain (lp)

Prurient - Bermuda DrainZij die de grenzen opzoeken bereiken die ook getuige de impasse – hoe kan het ook anders – in de noise. Het vorige decennium, de zgn noughties, kenmerkte zich door een haast pervers genot in transgressie in geluid – waarschijnlijk als een directe reflectie van de politieke situatie in het Amerika van Bush. Nadien is de spoeling dunner geworden. Opmerkelijk bijvoorbeeld is dat de vaandeldragers van het genre, Wolf Eyes, sinds 2009 nagenoeg niets meer hebben uitgebracht. Dat betekent niet dat er helemaal geen opwindende noise-platen meer worden gemaakt. One Bird Two Bird van Akita/Gustafsson/O’Rourke, eerder dit jaar verschenen, is een excellent beheerst staaltje pokkeherrie. Ook de zojuist uitgekomen nieuwe van Mika Vainio, een exercitie in guitar-based electronische noise, is uitstekend en doet onmiddellijk aan het beste van Pan(a)Sonic denken. Maar behalve een enkele plaat zoals die van Cut Hands, een verrassend afronoise album van William Bennett, grootmeester in noise van het power electronics duo Whitehouse, wordt er niet echt vooruitgang geboekt. Continue reading

May 8, 2011

Zwischenwelt – Paranormale Aktivität (cd / dlp)

Zwischenwelt - Paranormale AktivitätParanormale Aktivität is een overtuigend concept-album dat het werk van Kraftwerk had kunnen zijn: klinische electro beats met ditto Sprechstimme-achtige vocalen – van Beta Evers – tegen een spookachtige ambient achtergrond, dat soms ook aan Coil doet denken. Het monotone, welhaast lijzige Duits-geaccentueerde Engels van Frau Evers maakt het er alleen maar dreigender en ijziger op: een toonbeeld van orkestraal-vocale samenhang dat ook nog conceptueel geïntegreerd is. Meer in het bijzonder lijkt Paranormale Aktivität een vervolg op Radio-Aktivität (de referentie is waarschijnlijk intentioneel), Kraftwerks electro-akoestische opus uit 1975. Continue reading

February 23, 2011

Toro Y Moi – Under the Pine

Toro Y Moi - Under the PineNiet iedereen ‘can pull an Ariel Pink’. Dat geldt duidelijk voor Toro Y Moi, wiens tweede plaat Under the Pine hevig teleurstelt, precies omdat Chaz Bundick besloot echte instrumenten te gaan bespelen en het geluid op te poetsen. Het is het schoolvoorbeeld van regressie geworden en kan afgeschreven.
Wat voorganger Causers of This bijzonder maakte – het midden tussen de gruizige klungeligheid van James Ferraros cassette-sound en de grote studiokunst van Ariel Pinks laatste – was juist de dik-wazige sound die het effectieve resultaat was van simplistisch gebruik van filters. Vooral nummer ‘Thanks Vision’, het centrum van de plaat, biedt schier oneindige jouissance voor het sociaal-economisch ontheemde subject, dat zichzelf als bevrijd ziet – ingebeeld of niet. Pure tot zichzelf gekeerde reflexiviteit in sound. Continue reading

Tags:
December 26, 2010

Het beste aan pop, experimenteel en electronica in 2010

Aan het einde van wederom een pop-vruchtbaar jaar maken wij – voor een laatste keer – de balans op:

Dennis Schulting:

1. SUN ARAWon patrol [not not fun]
Sun Araw - On PatrolHet is denk ik niet toevallig dat de naam, nogal onhandig, appelleert aan Sun Ra. On Patrol is een ware conceptplaat die 80s retro-thematiek koppelt aan hipp(i)e kosmische trekken, zonder zich te verliezen in ofwel goedkoop effectbejag ofwel romantische kwezelarij. Het verheffend-verslavende dubeffect werkt als correctie op de anderzins irritante wah-wah; dat verlangzaamt het tempo van de muziek danig, zodat chintzy 80s sounds geheel worden vermeden. Als er al overproductie is, dan is dat bij wijze van extra distortion. Sun Araw had het recept al gebruikt op vorige platen, maar pas op On Patrol vallen alle elementen compleet op hun plaats en zijn de obligate blues licks, die Heavy Deeds neerhaalden, gelukkig nagenoeg verdwenen. Moderne geopolitieke psychedelica! Continue reading

May 11, 2010

Dum Dum Girls, I Will Be (Sub Pop)

Dum Dum Girls - I Will BeDe Dum Dum Girls is de all-female band van Dee Dee, die de sixties teenage-popdeuntjes allernatuurlijkst uit haar mouw weet te schudden. Bhang bhang, I’m a burnout, bhang, bhang, you’re a burnout too. Met h geschreven, er is over nagedacht. Continue reading

April 18, 2010

Locrian – Territories

Locrian - Territories[lp At War With False Noise/Basses frequences/Bloodlust!/Small Doses]
In recent interviews, the main men behind Locrian declare a penchant for an almost naturalist pessimism, although theirs is more down-to-earth, rational, than all the Tolkien-associated platitudes one usually finds in metal. Still, as humans do, they try to find some beauty in the sorrow that is the result of nature’s brutal indifference. The cover of the album is evocative of the cosmic parameters within which humankind’s existence is but a flicker of a candle. The music within attempts to reconstruct the despondency in sound by seeking a middle course between noise and metal. “Territories” is the latest monument of Locrian’s artistic gesture. Continue reading

Tags:
April 18, 2010

Coconuts – s/t [cd No Quarter]

CoconutsSilver Lights, the first track of this album, with its weary incantations against the backdrop of dull bass sounds and the shrill and delay of the guitar is the more reverberating simulacrum of a Mouthus track from three years or so ago (to be more precise, Your Far Church of their excellent Saw A Halo album). Coconuts deals in haunting, sluggish sounds. Characteristic throughout the record is the delayed buzz guitar, effectuating a rather icy acoustics. Coconuts could indeed be considered a Cocteau Twins for capital N noise aficionados, minus the drum-machine (although you might imagine Robin Guthrie fashioning the noise himself in a parallel world). Daniel Mitha’s drumming, close in style in fact to Mouthus’ Nate Nelson, is even sparser than Moe Tucker on the traps. Continue reading

Tags:
April 16, 2010

Record Store Day

Wat is kapitalisme? Dat de Albert Heijn ook op paasmaandag open is – en dan de bonusaanbiedingen die alleen t/m de zondag geldig waren gewoon laat staan. Wel zo klantvriendelijk.

Op Record Store Day, bedoeld om platenzaken in het zonnetje te zetten, wordt het volgende product exclusief aangeboden: de Starbucks-compilatie van Sonic Youth op deluxe, gelimiteerd vinyl. Thurston: “We asked all these different people to choose their favorite Sonic Youth song. Jeff Tweedy, Beck, Marc Jacobs, Portia de Rossi, Michelle Williams … Starbucks is the new record store, right?”. Yeah, right.

In de door mij op de vrijdag vóór de bewuste Record Store Day in Amsterdam bezochte platenzaak ontdekte ik (ik was er lang niet geweest) de eerste schreden in de richting van Erlebnis-shopping. Het gaat dan meer om lifestyle, de totaalervaring, dan het product sec. Ik zie ook een diversificatie van aanbod met een afdeling strips, of zoals dat tegenwoordig genoemd moet worden: graphic novels.

Ze zijn te laat. Dat de platenzaak ten dode is opgeschreven is evident. Het product, de geluidsdrager, evolueert naar een niet meer makkelijk als unit verkoopbare vorm: streaming in een de cd overtreffende geluidskwaliteit. De high end gebruikers, waar het geld zit, zullen de cd zonder enig pardon aan de kant zetten.

Is dat jammer? De oude kniesoor in mij wil er nog wel even aan herinneren dat in die ‘goede oude cd-tijden’ (begin jaren 90) de platenzaak voor klanten noodgedwongen ook iets van ‘de vijand’ had, gezien de toen al idiote overprijzingen. Je moest vermijden al te zeer bestolen te worden, dus ging je koopjes jagen. Het gekke is dat ik tegenwoordig in de winkel mijn neus al bijna ophaal voor de huidige koopjes, cd’s die bv voor tien euro worden aangeboden. Sinds ik Sunn’O via amazon.co.uk wist binnen te halen voor 6 euro incl. porto kom ik mijn bed alleen nog uit voor 5 euro aanbiedingen. Daarvan hadden ze overigens een paar goede (Beach Boys).

April 13, 2010

Big Drum in the Sky Religion & Aural Resuscitation Unit – I Hear Drums, I Hear Voices

BDSR - I Hear Drums I Hear Voices[cd-r Dubuque Strange Music Society]
What’s with all the religious or quasi-religious affectation these days in underground circles? If there were any residue of a punk attitude, a sacrilegious secularity, amongst the current crop of anti-establishment noisicians, then it is not so much an anti-religious sentiment as total indifference bordering on autism. Rather than an object of derision, religion or at least the pretence of religion then becomes the last resort of resistance. Continue reading

Tags:
April 12, 2010

Het beste van de jaren Nul: de Remasters

***UPDATED***
Kraftwerk - AutobahnDe remaster-frenzy deed al in de jaren negentig, amper 10 jaar na de commerciële introductie van de compact disc, opgeld, omdat duidelijk was dat de eerste generatie cds geluidstechnisch vaak (maar zeker niet altijd!) beneden de maat waren. In de meeste gevallen waren de vinylmasters gewoon rechtstreeks gedigitaliseerd zonder rekening te houden met de verschillende eisen die het digitale medium stelt, en ook zonder de mogelijkheden die het biedt die vinyl niet heeft, uit te buiten. Dat leidde tot cds waarbij het bronsignaal vaak net zo zacht was als dat het geval is bij phono. De volumeknop moest vaak behoorlijk omhoog om een adequate boost uit je luidsprekers te krijgen. Toen kwam loudness: master engineers, na een succesvolle greep naar de macht in de populaire muziek, besloten het dynamische bereik, dat voorheen nog in tact bleef bij de commerciële productie van het studiomateriaal van een artiest, in te perken om zodoende het geluid te versterken. Voordeel van wat clipping wordt genoemd is dat het geluidssignaal significant toeneemt, goed voor radioplay en, nu sinds bijna zo’n jaar of tien, de iPod. Alle random externe noise is drowned out, in plaats van dat je – irritant – de muziek nauwelijks kunt horen als je in de metro zit of over een drukke straat loopt. Kosten: muzikaliteit doet er niet toe. Muziek is consumptie. Je wilt als artiest gehoord worden, wat men hoort is secundair. Continue reading